Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

R.I.P. my beloved Chewy...

My darling cat Chewy didn't make it after all! We had to put him to sleep because his was in a terrible condition and his health issues were incurable. I can't even describe how awful I feel. This little guy was the sweetest company for me. I would only look at him or talk to him and that was enough for him to start purring. He would usually sit on my lap and purr and purr and purr! Sometimes he snored very loudly and it was so funny.
He wasn't even 4 years old my poor baby. I found him two and a half years ago in a pet association and fell in love with him at first sight! They didn't tell me that he was ill (he had Leukemia), and when I discovered it a couple of months later I couldn't bring myself to give him back. I knew that someday I would have to deal with his illness and lose him but I was hoping that it wouldn't be this soon. I'm in so much pain right now, but I don't regret having him in my life, not even for a minute! He only gave me love and asked nothing in return.
I don't want my blog or my posts to be depressing so I will not mention this again. But I felt the need to make this small tribute post and a video about Chewy. I owe him at least that much...



xxx

4 σχόλια:

  1. Αχ το πουλάκι μου... Έβλεπα το βίντεο και σκεφτόμουν "τι ωραίος αγαπησιάρης γάτος", μετά συνειδητοποίησα ότι δεν είναι πια εδώ κι ένιωσα μια σουβλιά στο στομάχι μου. Ακόμα και τώρα που το γράφω, τα μάτια μου είναι δακρυσμένα. Δε μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς τα δυο μου σκυλάκια, αν πάθουν κάτι θα στενοχωρηθώ σαν να έχω χάσει άνθρωπο. Οπότε καταλαβαίνω πόσο χάλια πρέπει να αισθάνεσαι τώρα! Αυτό που πιστεύω σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι οι αγαπημένοι μας που φεύγουν, πεθαίνουν μόνο όταν τους ξεχάσουμε.

    Κουράγιο, ο χρόνος θα απαλύνει τον πόνο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ cbsg5861: Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι που δεν έχουν κάποιο ζωάκι, είναι ότι το κάθε ένα έχει τον χαρακτήρα του και σε κάνει να το αγαπήσεις για τις χάρες του. Ενώ έχω κι άλλη μια γατούλα που φυσικά την αγαπάω εξίσου, νιώθω έντονα την απουσία του Chewy. Ήταν τόσο καλός, αλλά και τόσο άτυχος ο καημένος. Τουλάχιστον ξέρω ότι του έδωσα όσο περισσότερη αγάπη μπορούσα και θα τον θυμάμαι για πάντα. Σ' ευχαριστώ πολύ για τα ζεστά σου λόγια. Τα σκυλάκια σου είναι πολύ τυχερά που είναι μαζί με έναν άνθρωπο σαν κι εσένα, με τόσο τρυφερά συναισθήματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή